الشيخ الأنصاري

181

صراط النجاة ( فارسي )

نكرده مىتواند باز قصد روزه كند ، خلاف روزهء معيّن . مسأله 719 - اگر روزهء قضاء دارد بلكه هر روزهء واجبى ، [ 1 ] حتّى استيجارى ، روزهء مستحبّى نگيرد ، اگر چه در زمانى باشد كه روزهء واجبى را نتواند [ 2 ] بگيرد ، [ 3 ] مثل سفر . مسأله 720 - هر گاه نماز خفتن را فراموش كرد ، [ 4 ] يا خواب رفت تا نصف شب ، روزهء آن روز بر او واجب [ 5 ] است و اگر به جهت عذرى يا فراموشى نگرفت ، احتياطا قضايش را بگيرد . مسأله 721 - كفارهء شصت مدّ ، هر مدّى را به يك فقير بايد داد ، امّا كفّارهء قضاء رمضان كه با قدرت [ 6 ] نگرفت تا رمضان ديگر ، چند مدّ را به يك فقير مىتوان داد . مسأله 722 - ضعيفه در حالتى كه بايد احتياط كند به عمل مستحاضه و تروك حايض ، اگر روزه‌اش را خورد ، كفّاره ندارد . مسأله 723 - شخص در شب جواهرى را مثلا فرو برد كه واجب باشد اخراج آن ، بايد در روز روزه قى كند ، اگر بيرون آورد كه صدق قى نكند ضرر ندارد و الَّا قضاء روزه را بگيرد . مسأله 724 - هر گاه زنى جاهله بود كه جماع غير انزال مفطر است ، ديگران گفتند كه مفطر نيست ، قضاء واجب است ، احوط [ 7 ] نيز كفّاره است و اگر به جبر شوهر تن به جماع در داد كفّاره او بر شوهر است .

--> [ 1 ] - ( ميرزا - يزدى ) در صورت صوم استيجارى مانعيّت معلوم نيست . [ 2 ] ( يزدى ) با فرض نتوانستن ، اقوى جواز است لكن در سفر جايز نيست . [ 3 ] ( ميرزا ) اگر قادر نباشد بر واجب . [ 4 ] ( يزدى ) مناط خواب رفتن از نماز عشاء است تا نصف شب ، نه هرطور ترك شود و اقوى عدم وجوب صوم است اگر چه احوط است . [ 5 ] ( ميرزا ) اگر فراموش كرد احوط است . ( خراسانى ) بلكه اقوى عدم وجوب است . [ 6 ] ( يزدى ) با استمرار مرض تا رمضان ديگر و همچنين است مدّ شيخ و شيخه و نحو آنها . [ 7 ] ( يزدى ) لكن واجب نيست .